Home

Vlak nadat ik terug ben gekomen in Nederland werd ik ge smsd door een vrijwilliger. Ga je ook mee naar het amnesty International filmfestival in de bali in Amsterdam. Ja tuurlijk! Zo gezegd zo gedaan en de film “we are together” gezien.
Het was een ontroerende film en heel goed in elkaar gezet door de filmmakers. Het was ook heel leuk om de kinderen van het agape project te zien.
Afgelopen week zag ik ze namelijk daar nog en het is heel leuk om ze nu op het doek hier in het koude Nederland te zien.
Heb ook een cd voor het goede doel gekocht. Eigenlijk niet eens alleen voor het goede doel hoor. Maar ook om de stemmen en de sfeer af en toe nog eens te horen en voelen.
Prachtige afsluiting dus!
Ik wil iedereen ook bedanken voor de mailtjes en medeleven in mijn reis in het vrijwilligerswerk... en.... in mijn persoonlijke reis!
Groetjes Bram

Ben een weekje in kaapstad geweest. Wezen ontspannen en genoten van het lekkere weer.Het ingezamelde geld vanuit mn werk is trouwens goed besteed.
Heb er eten voor gekocht voor mensen/pati?nten die het echt nodig hadden. Moest hier trouwens wel mee oppassen. Er was een cli?nt die steeds een stapje verder ging met vragen om koek en drinken.
Als je er geen rem op zet betaal je namelijk later nog een heel 3 gangen menu : ) Heb ik op zichzelf geen probleem mee om een keer te doen, maar op deze manier worden de mensen namelijk te verwend en vragen ze om meer en meer.
Heb de pati?nt toen nog een keer getrakteerd en hem toen vriendelijk doch streng gezegd dat het zo niet verder kan. De pati?nt was eerst een beetje teleurgesteld maar begreep het later wel.

De laatste dag werkzaam als vrijwilliger ben ik nog een dagje mee geweest met Gunter. We zijn naar een aantal mensen gegaan. We hebben een baby’tje bezocht en we zijn naar het bobi bear project geweest.
We zijn een township/ rural area ingereden naar het huis waar de moeder samen met het kindje woont. De baby heeft Gunter een aantal maanden geleden in huis gehad. In grove lijnen komt het erop neer dat de baby alleen ergens lag en iemand deze vond. De baby kon nergens heen en zodoende heeft Gunter de baby in huis genomen. gezocht naar de moeder. En na veel vieren en vijven de moeder gevonden.

Met alle vrijwilligers en een grote groep kinderen van agape naar Seaworld in Durban geweest. Heel leuk zo met alle kinderen bij elkaar. Hangend om je nek. Petje afpakken en dergelijke. Leuk speels. De kinderen vonden de vissen leuk om te zien. De groep werd verdeeld in twee groepen. De jongere kinderen die vissen gingen kijken en de wat oudere die ook uitleg kregen over de vissen die in de zee zwemmen.
En dan allemaal eten, drinken.....en dan allemaal plassen...: ) Ik dacht eigenlijk dat ik niet zo'n kindervriend was. Maar dit alles deed me stiekem diep van binnen toch heel wat. Het is echt waardevol de kinderen te leren- iets bij te brengen (in welke vorm dan ook) en ze toekomstperspectief te geven. Petje af voor de vrijwilligers die het agapeproject doen!

Kwart over 7 ging de wekker. Nog even blijven liggen tot en met half 8. Dan ben ik namelijk echt jarig! Het is namelijk 23 februari 2007.
Gebeld met mn ouders. Ook mn broertje. Was er in eerste instantie niet. Heb ik gelukkig later via de mail gesproken.
Op mn werk koekjes uitgedeeld. Heb een rondleiding gegeven aan twee vrijwilligers vanuit Nederland met een medische achtergrond en kunstachtergrond. Ze hebben kennis gemaakt met de patienten. Alle patienten kregen een pakje drinken, een koekje en een banaan. Er werden foto's gemaakt van de patienten die het wilde. Ook heeft een vrijwilliger een aantal zelfgemaakte armbandjes gekocht van een patient. Er is ook een inventarisatie gemaakt van de patienten die willen aquarellen deze week (therapeutisch gericht). Er is veel animo voor. Super gewoon! Deze week worden de benodigdheden gekocht en gaan we aan de slag.

Gisteren naar een national park geweest. Leuk dagje. Giraffen, neushoorns en nijlpaarden gezien. Heb ook een klein beetje kunnen zien hoe het bij het bobi bear project gaat, kinderen die seksueel misbruikt zijn worden door vrijwilligers bijgestaan. Een paar aantal dagen terug ook meegeweest naar het agapeproject, waarbij vrijwilligers weeskinderen helpen. Dit nu even in het kort. Ga zo weer verder.
Vandaag ook mn verjaardag vieren. Jawel 30 jaartjes.
Gr Bram

In de ochtend ben ik samen met een arts op ronde gegaan. Er waren veel clienten met bijkomende ziekten als TB, encefalitis. Bij een vrouwelijke patient was de encefalitis in een ver stadium (de hersenen waren vergroot) dat ze in een comateuze toestand verkeerde. Volgens de arts zou het niet lang meer duren voordat de persoon zou overlijden. Twee andere clienten waren dusdanig goed hersteld dat ze ontslagen werden uit het ziekenhuis. Je zag hun vreugde en blije gezichten. Is een mooi gezicht en doet me goed.

Samen met Mirjan, een andere vrijwilliger (fysiotherapeut)van het dreamcentreproject een meeting gehad samen met Gunter, de vrijwilligersbegeleider. Dit was zeer zinvol. We hebben besproken hoe meer vorm te geven aan het project en een aantal punten besproken waar de volgende vrijwilligers ook baat bij kunnen hebben.
Dit keer was ik gekoppeld aan een verpleegster. We hebben samen de zorg gedaan voor een aantal patienten op de mannengang. Wassen, aankleden en helpen bij het eetgebeuren. Samen geluched. Zij vertelde iets meer over hun cultuur en ik over de mijn. Ze wil ook een keer kijken of ik een township in kan. Er zijn wel veel gevaren. Dus ze zal kijken wie mee kan in welk gebied.
Ik heb ook voor een patient een broodje gekocht. Nu duidelijk wel gezegd dat ik dit niet altijd doe. Toen keek ie me aan met een heel gemeen lachje. (grappig: ). Toch even proberen he. Ach ja. De patienten krijgen ook 3 keer voeding op een dag. Verder is er geen budget.

We zijn met een groep naar de dragensburg geweest. Was wel even lekker om te ontspannen. In ieder geval. k heb paardgereden : ) We hebben ook de Sani Pas gedaan. Een heel mooi gebergte naar Lesotho. Bergbewoners/ Nomade gezien. Super gewoonweg.
Heb zojuist met een dokter gesproken. Hij zal wat info opzoeken voor me over AIDS en nog een aantal dingen.
Gr Bram

Moebibe is een jongevrouw. Ik denk rond de 16 a 17 jaar. Zo ernstig ziek en HIV+ geworden door een verkrachting en uitend in AIDS nu. Symptomen zijn schrijnend en deze jonge mevrouw heeft veel indruk op me gemaakt. Ze kan niet meer horen en zien. Haar ogen zien doorzichtig. Heel mager door het weinige eten wat ze kan verdragen. Gelukkig kan ze nog wel, met veel inspannig, praten. Een aantal verplegers waren bij haar en gaven haar warmeten. Bonen met rijst. Ze kon het niet verdragen het vaste voedsel. Zo k vroeg of er geen pap kon komen. Gelukkig werd het later gebracht. Ze heeft toen wel haar pap helemaal opgegeten. Gelukkig. Kwam steeds omhoog omdat ze pijn had en last van haar billen vandoor het doorliggen. Ze wilde ook niet alleen gelaten worden. De 3 andere verplegers praatte in Zoeloe en stelde haar gerust en hielden haar vast. Zonder dat ik Zoeloe spreek en "ze" normaal een andere houding aannmen tegen de blanken hadden we met zn allen een bijzonder moment.

Ik zal een poging doen tot het geven van meer inzicht over de omstandigheden van het project en de mensen in het land. Let wel; het is wel gebaseerd op mijn eigen ervaringen, visie en persoonlijke opvattingen. DreamcentreHet dreamcentre is een ziekenhuis met 6 verdiepingen waar alleen AIDS/ HIV patienten verblijven. De patienten verblijven van de 4de verdieping tot de 6de verdieping. Op de andere verdiepingen wordt nog gewerkt om het in orde te maken. De patienten zijn onderverdeeld per gang. In mannen en vrouwen. En van adolesenten tot volwassenen. De meeste patienten zijn zwarte mensen en komen uit de omgeving en spreken Zoeloe/Zulu. De meeste spreken ook Engels, uitzonderingen daargelaten. De verplegers werken met shifts van 7.00 uur tot en met 18.00 uur en van 18.00 uur tot en met 07.00 uur. De zorg wat wordt geboden is voornamelijk de basiszorg en het delen van medicijnen en natuurlijk persoonlijke aandacht aan patienten. Dus bijvoorbeeld.

Dag allemaal,
Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Bram van Straten. Ik werk als verpleegkundige in een psychiatrisch ziekenhuis in Amsterdam. De mensen worden door verschillende disciplines begeleid om weer een plekje in de maatschappij te krijgen.
Ik heb vijf en een halve week vrij kunnen krijgen om zo dit vrijwilligerswerk te gaan doen.
Het heeft wel wat onderhandelingen gekost, maar nadat ik groen licht heb gekregen van mn werkgever heb ik onmiddellijk een ticket geboekt en heb toen de nodige vaccinaties gekregen voor de reis. Nu kan ik dit avontuur beginnen. Wat zeer spannend is, maar zeer zeker de moeite waard.
Ik ga naar het dreamcentre project via de organisatie Be more om daar een bijdrage te geven aan de zorg. Ik hoop daar een voldoening te krijgen in het contact met de mensen in de combinatie met een opzet van verbeteringen in omstandigheden voor een humaner bestaan van de mens.